De afgelopen drie dagen zijn desillusionerend voor mij geweest. Na die drie dagen zit ik terug volledig aan de grond.

De rit, die geenszins gratis is, begon zaterdagmorgen toen Jan De Schutter, de Luc en onze Kristof hier in den hof kwamen werken. Ze moesten een luifel plaatsen op het koerke, vandaar dat ik meteen bij het opstond al extra medicatie had genomen. Door die maatregel kwam ik de dag goed door. Maar ‘s avonds begon het spel.

Door onvoorziene omstandigheden waren er nog werken aan die luifel en die hebben tot tien uur geduurd. De druk van die werken en het feit dat ik geen normale avond met een normaal avondgesprekje had, maakte dat ik helemaal over mijn limiet ging. Het was dan ook hoog tijd dat ik ging slapen, maar het ergste moest nog komen.

Zondag was er onweer aangekondigd en die heeft mijn hele dag beheerst. Ik had geen psychotische episode, maar wel een hele psychotische beleving. Ik had een sluimerende angst. Het was als in een nachtmerrie die zo vies is, dat je eruit wilt, maar je kan er niet uit. Bovendien had ik ook een sluimerende angst van de verkiezingen en van Bart de Wever (dat nieuwe Hitlertje). Ik kon die beiden angsten niet relativeren en nam ze overal mee naartoe. Die angst beheerste zo mijn doen en laten dat ik tegen de avond niet meer uit mijn kamer kwam.

De Tourette komt ook terug aanwaaien. Het is jaren geleden dat ik nog last heb gehad van een onrustige kop. Vroeger (toen ik 13 à 14 jaar was) zei ik altijd tegen ons moeke: “Als ik nu maar es rust kan krijgen in mijn kop.” Ik kan zaken niet meer uit mijn kop zetten en daardoor kan ik me op niks concentreren. Dat maakt me echt bang. Bovendien komt die agressie die ermee gepaard ging en die ik in het school altijd had, nu opnieuw naar boven.

Toch had ik maar een hele dag alleen tv gekeken. Dat zegt veel.

Vandaag dan is de veer helemaal gebroken. Ik heb in niks meer zin en ik geef ook om niks meer. Ik ben helemaal ontredderd. Als het allemaal terug die tijd opgaat van vroeger, is dat niet zo’n fraai vooruitzicht. ‘t Zal altijd wel iets zijn, zeker.